Najpierw zastanawiam się, co chcę grać najczęściej: klasykę, flamenco i partie palcowane, akordy do śpiewania przy ognisku czy rockowe riffy i solówki. Jeśli zależy mi na ciepłym, łagodnym brzmieniu, wybieram gitarę klasyczną z nylonowymi strunami. Są delikatniejsze dla opuszków, a szerszy gryf — zwykle około 52 mm przy siodełku — zapewnia palcom więcej miejsca. Taka gitara sprawdzi się również w bossa novie i spokojnym akompaniamencie. Z kolei gitarę akustyczną ze stalowymi strunami wybieram wtedy, gdy szukam głośniejszego, jaśniejszego i bardziej metalicznego dźwięku. Mogę grać na niej kostką lub palcami, a węższy gryf ułatwia chwytanie akordów. Muszę jednak pamiętać, że opuszki mogą być wrażliwe przez pierwsze 2–3 tygodnie, zanim się przyzwyczają.
Jeśli marzą mi się przester, mocne riffy albo efektowne solówki, mogę od razu zacząć naukę na gitarze elektrycznej. Do rocka i metalu często pasuje model z humbuckerami, natomiast single-coile dobrze sprawdzają się w bluesie, funku i popie. To jednak tylko wskazówki, a nie sztywne reguły. Do elektryka potrzebuję także wzmacniacza typu combo i kabla, dlatego uwzględniam je w budżecie. Na początek wybieram raczej gitarę ze stałym mostkiem lub prostym tremolo, ponieważ mostek Floyd Rose bywa trudniejszy w obsłudze. W gitarze akustycznej sprawdzam natomiast rozmiar pudła: dreadnought zapewnia mocny, pełny bas, ale może być niewygodny dla niższej osoby; auditorium stanowi kompromis, a mniejszy parlor jest poręczny i dobrze nadaje się do gry palcami.
Gitara, po którą z radością sięgniesz każdego dnia
Przed zakupem biorę gitarę do rąk i sprawdzam, czy wygodnie obejmuję korpus, sięgam do progów i nie unoszę barków podczas gry. Rozmiar dobieram do wzrostu, długości rąk i budowy dłoni, a nie tylko do wieku. Dzieci mogą potrzebować instrumentu 1/2 lub 3/4, starsza młodzież czasem 7/8, a większość dorosłych zaczyna od 4/4. W gitarze klasycznej pełnowymiarowa menzura wynosi zwykle około 650 mm, a w niektórych modelach 3/4 — około 590 mm, więc mniejszy instrument może znacznie ułatwić grę osobie o drobniejszych dłoniach. Oto odnośnik do posta, w którym poruszyliśmy ten temat. Sprawdzam też wysokość strun nad gryfem, stabilność stroju i gładkość krawędzi progów, bo źle ustawiona gitara potrafi utrudnić naukę bardziej niż sam rodzaj strun.
Nie wybieram instrumentu wyłącznie ze względu na modny kształt czy wysoką cenę. Liczą się przede wszystkim wygoda, brzmienie, które naprawdę lubię, oraz repertuar, do którego chętnie wrócę. Dobrze wykonana gitara w cenie około 400–1000 zł może być rozsądnym początkiem, choć konkretna kwota zależy od modelu. W akustyku cieńszy komplet strun, na przykład 11–49, bywa łagodniejszy dla początkujących niż 12–53. Gitarze klasycznej nigdy nie zakładam jednak strun metalowych, ponieważ mogą ją uszkodzić. Jeśli waham się między kilkoma instrumentami, proszę o opinię nauczycielkę, doświadczoną gitarzystkę lub sprzedawcę, a następnie gram chwilę na każdym z nich. Wybieram ten, po który sama mam ochotę sięgać — dzięki temu łatwiej ćwiczę regularnie i czerpię z gry frajdę.
Jak wybrać pierwszą gitarę i dobrze zacząć naukę
Poniższa lista pomoże Ci dobrać gitarę do ulubionej muzyki, budowy ciała i budżetu. Poznasz różnice między podstawowymi rodzajami instrumentów, dowiesz się, jak ocenić wygodę gry i na co zwrócić uwagę przed zakupem.
- Zacznij od muzyki, którą chcesz grać. Do klasyki, flamenco i ciepłego brzmienia wybierz gitarę klasyczną z nylonowymi strunami. Z kolei do piosenek, akordów i mocniejszego, metalicznego brzmienia lepiej pasuje gitara akustyczna. Jeśli najbardziej inspirują Cię rock, metal, blues lub solówki, możesz od razu zacząć od gitary elektrycznej — nie musisz wcześniej uczyć się na gitarze „pudłowej”. Zastanów się też, czy chcesz akompaniować śpiewowi, grać palcami, czy dołączyć do zespołu.
- Dopasuj rozmiar i gryf do swoich rąk. Dorośli najczęściej wybierają rozmiar 4/4, a dzieci i osoby o drobniejszej budowie — 1/2, 3/4 lub 7/8. Potraktuj te wskazówki jako punkt wyjścia, a następnie uwzględnij wzrost, długość rąk i swobodę sięgania do progów. Jeśli możesz, przymierz kilka instrumentów w sklepie. Gitara nie powinna wymuszać nienaturalnej pozycji ani unoszenia barków. Szerszy gryf klasyczny zapewnia więcej miejsca między strunami, ale małym dłoniom może być trudniej go objąć; węższy gryf akustyczny ułatwia chwytanie akordów.
- Porównaj struny i brzmienie. Nylonowe struny gitary klasycznej są łagodniejsze dla opuszków i wymagają mniejszej siły docisku, dlatego często sprawdzają się u początkujących i dzieci. Metalowe struny gitary akustycznej brzmią głośniej i jaśniej, ale początkowo mogą powodować dyskomfort palców. Cieńszy komplet zwykle łatwiej docisnąć. Gitara elektryczna również ma metalowe struny, jednak często gra się na niej lekko. Posłuchaj instrumentu i wybierz brzmienie, które naprawdę Ci się podoba — dzięki temu łatwiej utrzymasz motywację do ćwiczeń.
- Wybierz konstrukcję odpowiednią do zastosowania. Gitary klasyczne mają nylonowe struny i średniej wielkości pudło rezonansowe. Gitary akustyczne występują w różnych kształtach: dreadnought jest duży i głośny, auditorium stanowi poręczniejszy kompromis, a parlor ma mniejsze pudło i dobrze sprawdza się przy grze palcami. Niższe osoby i początkujący często wygodniej grają na mniejszym korpusie niż na dużym dreadnoughcie. Gitarę elektroakustyczną podłączysz do nagłośnienia dzięki wbudowanej elektronice. Z kolei gitara elektryczna wymaga wzmacniacza i kabla. Na początek wybierz w niej prostszy mostek zamiast trudniejszego w obsłudze systemu typu Floyd Rose.
- Sprawdź wygodę i stan instrumentu. Zagraj kilka dźwięków i akordów. Sprawdź, czy klucze działają płynnie, gitara trzyma strój, a krawędzie progów nie drażnią palców. Zwróć też uwagę na wysokość strun nad gryfem: zbyt wysokie utrudniają dociskanie i mogą zniechęcać do ćwiczeń. Jeśli gitara jest niewygodna lub nie odpowiada Ci jej brzmienie, poszukaj innego modelu. Przy zakupie używanego instrumentu poproś doświadczonego gitarzystę albo nauczyciela, by ocenił jego stan.
- Ustal rozsądny budżet i zadbaj o ustawienie. Pierwsza gitara nie musi być droga, ale unikaj słabo wykonanego instrumentu, który utrudnia naukę. Porównaj opinie i, jeśli to możliwe, poproś o radę nauczyciela lub zaufanego sprzedawcę. Po zakupie warto zlecić kontrolę i regulację, zwłaszcza gdy struny trudno docisnąć albo gitara szybko się rozstraja. Przydadzą Ci się pokrowiec, stroik i zapasowy komplet strun. Jeśli wybierzesz gitarę elektryczną, dolicz także wzmacniacz i kabel. Stroik oraz metronom możesz zainstalować jako aplikacje w telefonie.
- Dobierz akcesoria i przechowuj gitarę właściwie. Do gry w klasycznej pozycji przyda się podnóżek, a jeśli często przenosisz instrument — pokrowiec. Kapodaster i kostki kupuj wtedy, gdy będą potrzebne do wybranego repertuaru; w grze klasycznej zwykle dominuje technika palcami. Nie zakładaj metalowych strun na gitarę klasyczną, bo mogą ją uszkodzić. Przechowuj instrument z dala od kaloryferów i innych źródeł ciepła, które mogą wysuszyć drewno.
| Obszar | Gitara klasyczna | Gitara akustyczna | Gitara elektryczna | Wskazówka dla początkującego | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Typowe struny | Nylonowe; mniejszy naciąg i łagodniejszy kontakt z opuszkami | Stalowe; mocniejszy naciąg, początkowo częściej powodują tkliwość opuszków | Stalowe; zwykle niższa akcja i lżejszy docisk niż w akustycznej, zależnie od regulacji | Nie zakładaj strun stalowych na gitarę klasyczną — nadmierny naciąg może uszkodzić instrument. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Brzmienie i zastosowanie | Ciepłe, łagodne; muzyka klasyczna, flamenco, bossa nova, gra palcami | Jasne, głośne, metaliczne; piosenki, akordy, akompaniament, gra palcami lub kostką | Brzmienie kształtowane przez przetworniki, wzmacniacz i efekty; rock, blues, metal, pop, jazz | Wybierz instrument odpowiadający muzyce, której rzeczywiście chcesz się uczyć. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Gryf i wygoda | Zwykle szeroki gryf; standardowa szerokość siodełka w 4/4 to ok. 52 mm | Zwykle węższy gryf; może ułatwiać chwytanie akordów, ale korpus bywa duży | Zwykle węższy gryf i mniejszy korpus; wygoda zależy od profilu, masy i regulacji | Przymierz gitarę: sprawdź, czy swobodnie obejmujesz gryf i sięgasz do pierwszych progów. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Głośność bez dodatkowego sprzętu | Słyszalna bez wzmacniacza dzięki pudłu rezonansowemu | Słyszalna bez wzmacniacza dzięki pudłu rezonansowemu | Niska; do normalnego odsłuchu potrzebny jest wzmacniacz lub interfejs audio | Klasyczna i akustyczna nadają się do ćwiczenia bez elektroniki; elektryczna wymaga dodatkowego wyposażenia. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Rozmiary gitar klasycznych | Spotyka się rozmiary 1/4, 1/2, 3/4, 7/8 i 4/4; konkretne wymiary zależą od producenta i modelu. | Oznaczenie rozmiaru jest orientacyjne — porównaj menzurę, szerokość siodełka i wielkość korpusu. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Orientacyjne dopasowanie rozmiaru klasycznego |
|
Wzrost i wiek to tylko punkt wyjścia. Długość rąk, rozpiętość palców i wygodna pozycja mogą przemawiać za innym rozmiarem. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kształty korpusu akustycznego | Nie dotyczy | Parlor — kompaktowy; Auditorium/OM — średni; Dreadnought — duży i donośny; Jumbo — bardzo duży, z mocnym basem | Nie dotyczy | Przy drobnej budowie przymierz mniejszy korpus; sprawdź, czy prawa ręka swobodnie opiera się nad pudłem. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Dodatkowy sprzęt | Nie jest wymagany do wydobycia dźwięku | Nie jest wymagany; w wersji elektroakustycznej potrzebny jest przewód i nagłośnienie do gry przez wzmacniacz | Wzmacniacz lub interfejs, kabel instrumentalny; efekty są opcjonalne | Przy elektrycznej uwzględnij koszt całego zestawu, nie tylko ceny gitary. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Orientacyjny budżet na instrument | Około 300–700 zł za podstawowy instrument uczniowski; wyższy budżet może dać lepsze materiały i wykonanie | Około 500–1000 zł za wiele modeli odpowiednich do nauki | Około 700 zł i więcej za instrument; jakość oraz wyposażenie różnią się między modelami | Kwoty są orientacyjne, a ceny zależą od marki, materiałów, wyposażenia i sprzedawcy. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Orientacyjny koszt dodatków | Pokrowiec: ok. 50–200 zł; stroik: ok. 20–100 zł; zapasowe struny: ok. 20–80 zł | Pokrowiec: ok. 50–250 zł; stroik: ok. 20–100 zł; zapasowe struny: ok. 30–100 zł | Wzmacniacz ćwiczeniowy: ok. 300–800 zł; kabel: ok. 30–100 zł; stroik: ok. 20–100 zł | Sprawdź, czy pokrowiec, stroik lub kabel są już w zestawie; nie wszystkie akcesoria trzeba kupować od razu. | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Na co zwrócić uwagę przed zakupem | Niska, wygodna akcja strun; równe progi; płynnie działające klucze; stabilne strojenie; brak pęknięć i odklejeń; dopasowany rozmiar | Poproś o sprawdzenie instrumentu lub regulację. Zbyt wysoko ustawione struny utrudniają dociskanie niezależnie od typu gitary. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Zakup używany | Sprawdź gryf, progi, mostek, pęknięcia, klucze, elektronikę (jeśli jest) i możliwość poprawnej regulacji. | Przed zapłatą przetestuj strój na kilku progach i obejrzyj połączenie gryfu z korpusem. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wydatki, których można uniknąć na start | Rozbudowane efekty, drogie dodatki i instrument z najwyższej półki nie są konieczne do nauki podstaw. | Najpierw przeznacz budżet na wygodny, sprawny instrument i niezbędne akcesoria. | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Gitara klasyczna, akustyczna czy elektryczna – najważniejsze różnice
Poniżej poznasz najważniejsze różnice między gitarą klasyczną, akustyczną i elektryczną: rodzaje strun, brzmienie, wygodę gry, zastosowanie oraz sprzęt potrzebny na początek.
- Gitara klasyczna — nylonowe struny i ciepłe brzmienie. Zwykle ma szerszy gryf i mniejsze pudło rezonansowe niż gitara akustyczna. Ponieważ nylonowe struny są łagodniejsze dla opuszków i wymagają mniejszej siły docisku, wiele osób wybiera ten instrument na początek — zwłaszcza dzieci i osoby uczące się podstaw. Gitara klasyczna sprawdza się w muzyce klasycznej, flamenco i bossa novie, a także podczas gry palcami. Dobierz rozmiar — od 1/2 lub 3/4 po 4/4 — do wzrostu, długości rąk i wygody, nie tylko do wieku. Nie zakładaj na nią strun metalowych, ponieważ mogą uszkodzić instrument.
- Gitara akustyczna — metalowe struny i donośny, wyrazisty dźwięk. Jej węższy gryf ułatwia chwytanie akordów, a większe pudło zapewnia mocne, jasne, często metaliczne brzmienie. Dlatego akustyczna dobrze pasuje do muzyki rozrywkowej, piosenek, akompaniamentu i gry zespołowej; możesz grać na niej kostką albo palcami. Metalowe struny mogą początkowo boleć, ale cieńsze komplety łatwiej docisnąć, podczas gdy grubsze zapewniają pełniejsze brzmienie. Zwróć też uwagę na kształt pudła, bo wpływa na głośność, ton i wygodę: dreadnought jest duży i głośny, auditorium to poręczniejszy kompromis, a mniejsze parlor i grand concert odpowiadają osobom o drobniejszej budowie lub preferującym grę palcami. Z kolei gitara elektroakustyczna łączy akustyczną konstrukcję z elektroniką, która umożliwia podłączenie instrumentu do nagłośnienia.
- Gitara elektryczna — szeroka paleta brzmień i dodatkowy sprzęt. Przetworniki zamieniają drgania strun w sygnał, który kablem trafia do wzmacniacza. Dzięki temu możesz uzyskać zarówno czyste, łagodne tony, jak i przesterowane brzmienia typowe dla rocka czy metalu. Efekty, takie jak delay, chorus i wah-wah, pozwalają dodatkowo kształtować dźwięk. Gitara elektryczna sprawdza się przy riffach, solówkach i akompaniamencie w wielu gatunkach, między innymi rocku, bluesie, jazzie, popie i metalu. Choć ma metalowe struny, często gra się na niej lekko. Na początek potrzebujesz jednak przynajmniej wzmacniacza i kabla, co zwiększa koszt. Warto też unikać skomplikowanego ruchomego mostka, który może utrudniać strojenie i wymianę strun.
- Wybór zależy od repertuaru, wygody i budżetu. Jeśli cenisz klasykę i łagodne brzmienie, wybierz gitarę klasyczną; do piosenek i mocnego akustycznego akompaniamentu lepiej sprawdzi się akustyczna, a do riffów, przesteru i solówek — elektryczna. Nie musisz jednak zaczynać od określonego typu: najważniejsze, by podobało Ci się brzmienie instrumentu i by dobrze leżał w rękach. Jeśli możesz, przymierz kilka modeli. Sprawdź, czy łatwo dociskasz struny, gitara dobrze trzyma strój, a jej rozmiar pozwala swobodnie grać. Poproś też o radę nauczyciela lub doświadczonego gitarzystę. Dobrze wyregulowany instrument ułatwia naukę, a pierwsza gitara nie musi być droga.
Jak dobrać rozmiar instrumentu do wzrostu i dłoni?
Poniższe kroki pomogą dobrać gitarę do wzrostu, długości rąk i wielkości dłoni oraz ocenić, czy jej korpus i gryf pozwalają swobodnie grać. Podane rozmiary potraktuj jako punkt wyjścia — przede wszystkim liczy się wygoda trzymania instrumentu i sięgania do progów.
- Zmierz wzrost i długość rąk. Wiek ułatwia wstępny wybór, ale nie powinien być jedynym kryterium, ponieważ dzieci w tym samym wieku mogą różnić się wzrostem i zasięgiem dłoni. Dla gitary klasycznej orientacyjnie dobierz:
- 1/4 — wzrost około 100–120 cm, najczęściej dzieci w wieku 4–6 lat;
- 1/2 — około 120–130 cm, zwykle dzieci w wieku 6–8 lat;
- 3/4 — około 130–150 cm, często dzieci w wieku 8–11 lat;
- 7/8 — około 150–160 cm, dobry rozmiar pośredni dla starszej młodzieży i osób o drobniejszej budowie;
- 4/4 — zwykle od około 160 cm wzwyż, dla większości starszej młodzieży i dorosłych.
- Sprawdź, czy korpus pasuje do sylwetki. Usiądź z gitarą w typowej pozycji i stabilnie oprzyj ją na nodze. Instrument nie powinien zmuszać Cię do unoszenia barku, nadmiernego pochylania się ani przyciskania go do tułowia. Duże pudło może utrudniać objęcie gitary, zwłaszcza dziecku lub osobie drobnej. W gitarach akustycznych porównaj kształty korpusu: dreadnought i jumbo są duże, natomiast parlor, grand concert oraz niektóre modele auditorium są poręczniejsze. Pamiętaj jednak, że mniejsze pudło może zapewniać mniej basu i niższą głośność.
- Dopasuj gryf do dłoni i palców. W gitarze klasycznej siodełko ma zwykle około 52 mm szerokości, a w mniejszych modelach bywa węższe — na przykład w rozmiarze 3/4 mierzy około 45 mm. Szerszy odstęp między strunami ułatwia precyzyjne stawianie palców, lecz osobom o małych dłoniach może utrudniać chwyt. Węższy gryf ułatwia sięganie palcami, co pomaga między innymi przy akordach. Nie kieruj się jednak wyłącznie oznaczeniem rozmiaru: przymierz konkretny instrument, bo wymiary różnią się między modelami.
- Przetestuj zasięg na gryfie i dociskanie strun. Zagraj kilka prostych akordów i sięgnij do kolejnych progów, nie napinając dłoni, nadgarstka ani barku. Jeśli trudno swobodnie ułożyć palce, gitara może być za duża lub mieć zbyt szeroki gryf. Sprawdź też wysokość strun nad podstrunnicą: zbyt wysoka akcja utrudnia dociskanie i może zniechęcać do ćwiczeń, niezależnie od rozmiaru instrumentu. Nylonowe struny w gitarze klasycznej są zwykle łagodniejsze dla opuszków i wymagają mniej siły niż stalowe struny akustyczne. O wygodzie decyduje jednak również prawidłowa regulacja.
- Weź pod uwagę rodzaj gitary i planowany repertuar. Liczy się nie tylko rozmiar korpusu. Gitara klasyczna ma nylonowe struny i szerszy gryf, dlatego często wybierają ją osoby uczące się muzyki klasycznej, flamenco lub gry palcami. Akustyczna ma struny metalowe i zwykle węższy gryf, a kształt jej korpusu wpływa na brzmienie oraz wygodę objęcia. Na gitarze elektrycznej także można rozpocząć naukę; jej gryf może dobrze leżeć w dłoni, ale do gry potrzebujesz wzmacniacza i kabla. Wybierz instrument, którego brzmienie i przeznaczenie zachęcają do regularnego grania.
- Przymierz gitarę i oceń jej praktyczną wygodę. Jeśli masz taką możliwość, porównaj w sklepie sąsiednie rozmiary albo poproś o pomoc nauczyciela czy doświadczonego gitarzystę. Sprawdź, czy gitara stabilnie leży podczas siedzenia, czy łatwo obejmujesz gryf i czy po kilku minutach gry nie czujesz nadmiernego napięcia. Przy zakupie dla szybko rosnącego dziecka pamiętaj, że mniejszy instrument może być potrzebny tylko przez pewien czas. Nie wybieraj jednak zbyt dużej gitary „na zapas”, jeśli utrudnia prawidłową postawę i grę.
Na co zwrócić uwagę przy zakupie i planowaniu budżetu?
Przy zakupie gitary zaczynam od pytania: co chcę na niej grać? Do klasycznych utworów, flamenco i ciepłego akompaniamentu wybieram gitarę klasyczną z nylonowymi strunami. Jeśli wolę piosenki, akordy i granie przy ognisku, rozważam gitarę akustyczną ze strunami metalowymi. Z kolei do rockowych riffów, bluesowych solówek i cięższych brzmień pasuje gitara elektryczna — pamiętam jednak, że potrzebuję do niej również wzmacniacza i kabla.
Zanim kupię instrument, sprawdzam, czy wygodnie leży mi w rękach. Siadam tak, jak planuję ćwiczyć, obejmuję gryf i dociskam kilka strun. Zwracam uwagę na ich wysokość nad progami, czyli akcję: zbyt wysoka akcja wymaga większej siły i może szybko odebrać zapał do ćwiczeń. Sprawdzam też, czy klucze działają płynnie, progi nie mają ostrych krawędzi, a gitara trzyma strój po krótkim graniu. Jeśli mogę, porównuję kilka egzemplarzy, ponieważ nawet modele tej samej marki różnią się wygodą i brzmieniem.
Rozmiar dobieram do wzrostu, długości rąk i wielkości dłoni, nie tylko do wieku. Dzieci często potrzebują gitar 1/2 lub 3/4, starsza młodzież może dobrze czuć się z rozmiarem 7/8, a dorośli najczęściej wybierają 4/4. To jednak tylko wskazówki, dlatego zawsze przymierzam instrument. W gitarze klasycznej standardowa menzura ma około 650 mm, a siodełko często mierzy 52 mm szerokości. Mniejsze modele mogą mieć menzurę około 590 mm i siodełko szerokie na 45 mm, co ułatwia grę osobom o krótszych palcach.
Gitara, która inspiruje do gry, nie musi rujnować portfela
Jeszcze przed przeglądaniem ofert ustalam maksymalny budżet, ale nie wydaję go automatycznie na najdroższy instrument. Gitara na początek nie musi kosztować fortuny — liczą się przede wszystkim wygoda, stabilne strojenie i solidne wykonanie. Porównuję więc kilka modeli w podobnej cenie, czytam opinie i proszę o radę nauczycielkę, doświadczoną gitarzystkę albo sprzedawcę. Jeśli nie wiem, czy nauka stanie się moją pasją, wybieram rozsądny model uczniowski. Gdy planuję ćwiczyć regularnie przez lata, rozważam lepsze materiały, na przykład litą płytę wierzchnią, oraz wykończenie odporne na codzienne użytkowanie.
Do ceny gitary doliczam niezbędne dodatki. Na początek przydadzą się pokrowiec, stroik, zapasowy komplet strun, a przy gitarze klasycznej także podnóżek, który pomaga utrzymać wygodną pozycję. Stroik mogę uruchomić w telefonie, więc nie zawsze muszę kupować osobne urządzenie. Kostka i kapodaster nie są konieczne od pierwszego dnia, zwłaszcza przy nauce repertuaru klasycznego. W przypadku gitary elektrycznej uwzględniam ponadto wzmacniacz typu combo, kabel i ewentualne efekty — te wydatki mogą znacznie podnieść koszt całego zestawu.
Struny wpływają zarówno na komfort gry, jak i na brzmienie. Nylonowe są łagodniejsze dla opuszków, dlatego często wybieram je na początek, szczególnie do klasyki i gry palcami. Pozostając w temacie, sprawdź, jak wybrać idealne pianino cyfrowe na początek. Metalowe struny akustyczne brzmią głośniej i jaśniej, ale w pierwszych tygodniach bardziej męczą palce. Wybierając gitarę akustyczną, zwracam też uwagę na kształt pudła: dreadnought daje mocny, pełny dźwięk, lecz może być nieporęczny dla drobniejszej osoby. Auditorium stanowi kompromis, natomiast parlor ma mniejszy korpus i jest wygodniejszy, choć oferuje mniej rozbudowany bas. Do gry na scenie lub z nagłośnieniem mogę wybrać wersję elektroakustyczną.
W gitarze elektrycznej sprawdzam również rodzaj mostka. Na początek zwykle wybieram stały mostek albo proste tremolo, ponieważ łatwiej wtedy wymieniać struny i utrzymywać strój niż w konstrukcji z ruchomym mostkiem typu Floyd Rose. O brzmieniu decydują także przetworniki: humbuckery często kojarzą się z mocniejszym rockiem i metalem, a single-coile z jaśniejszymi barwami bluesa, funku czy popu. Nie traktuję jednak tych skojarzeń jak sztywnej reguły — najważniejsze, by instrument zachęcał mnie do ćwiczeń.
Kupując gitarę używaną, oglądam ją dokładnie przy dobrym świetle. Szukam pęknięć, odklejających się elementów, śladów napraw i nierówności gryfu, a następnie sprawdzam strojenie na kilku progach. Pytam też o wiek instrumentu, historię serwisu i wcześniejsze regulacje. Tania okazja nie zawsze oznacza oszczędność, bo naprawa, wymiana osprzętu lub problemy z ustawieniem strun mogą szybko podnieść koszt. Po zakupie dbam o właściwe przechowywanie: unikam kaloryfera, gwałtownych zmian temperatury i bardzo suchego powietrza, które szkodzi drewnu.
Na koniec zostawiam w budżecie niewielką kwotę na ustawienie instrumentu. Profesjonalna regulacja może poprawić akcję strun, wygodę gry i stabilność stroju, a jej koszt często wynosi kilkadziesiąt złotych. Nie zakładam metalowych strun na gitarę klasyczną, ponieważ ich większe napięcie może uszkodzić konstrukcję. Jeśli mam wątpliwości, proszę o sprawdzenie gitary przed zakupem — wolę skonsultować wybór, niż później walczyć ze sprzętem zamiast cieszyć się muzyką.
Wskazówka: jeśli kupujesz gitarę w sklepie, poproś o sprawdzenie i podstawową regulację przed odbiorem — nawet niedrogi instrument może być wygodny, gdy struny są ustawione na odpowiedniej wysokości.
